Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Η γοητεία των ρηχών νερών....







Το βάθος δεν επέτρεπε την ξεκάθαρη επισκόπηση του βυθού από την επιφάνεια, έτσι αποφασίσαμε με το ζευγάρι μου να ψαρέψουμε με τη μέθοδο του πλαναρίσματος. Δηλαδή κατάδυση μέχρι το σημείο που η ορατότητα ήταν ικανοποιητική και μετά υποβρύχια πορεία μέχρι να ανακαλύψουμε κάποιο αξιοπρεπές θήραμα και να ασχοληθούμε μαζί του.

Το μέρος που ψαρεύαμε επρόκειτο για ένα μεσοπέλαγο κομμάτι που μετά την ισοβαθή ξέρα των -20 περίπου μέτρων έπεφτε πλάγια αρκετά απότομα και τα νερά λίγα μέτρα πιο μέσα μαύριζαν.
Κατά τη διάρκεια ενός πλαναρίσματος εντόπισα τη μεγάλη πίγγα να μου δείχνει μεγαλόπρεπα το σώμα της από το πλάι, αιωρούμενη 2 μέτρα πάνω από τα τεράστια βράχια στο χείλος του τελειώματος της ισοβαθούς. Η απόσταση που μας χώριζε ήταν μεγάλη, έτσι χωρίς δεύτερη σκέψη πόντισα το αποσπώμενο βαρίδι στο σημείο που βρισκόμουν προκειμένου να το έχω σαν σημείο αναφοράς για τη θέση του ψαριού και αναδύθηκα όσο πιο ήρεμα μπορούσα.

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Ο κόσμος των ροφών

Ο κόσμος των ροφών



«Τα παρακάτω μπορούν να αποτελέσουν μια θεωρητική βάση για το νέο απνεϊστα ψαροκυνηγό . Ίσως να συμπληρώσουν και τη γνώση κάποιου προχωρημένου. Όμως η πραγματική μάθηση βρίσκεται στην ίδια τη θάλασσα , στις ώρες βυθού και στη συχνότητα συναντήσεων και επιχείρησης σύλληψης ροφών».

Το ψάρι
Ο ροφός ανήκει στις σερρανίδες (βλάχος , στήρα, πίγγα, σφυρίδα κ.λ.π.) αλλά για τον ψαροτουφεκά είναι το αντιπροσωπευτικότερο του είδους αφού αποτελεί το πιο συνηθισμένο θήραμα μεταξύ των συγγενών του. Το χρώμα των μεγάλων ατόμων σε νορμάλ συνθήκες είναι σκούρο καφέ ενώ στα μικρά και μεσαία μεγέθη το σώμα τους διακοσμείται και από κίτρινες κηλίδες . Έχει την ικανότητα να παραλλάσσει το χρώμα του με αυτό του περιβάλλοντος , ιδιαίτερα όταν χωνεύει και όταν καρτερεύει ακουμπισμένος στο βυθό. Εμείς το αποκαλούμε μαύρο όχι άδικα αφού η πρώτη εντύπωση που μας δίνει στο βυθό είναι αυτή. Εξάλλου και η επιστημονική του ονομασία είναι επινέφελος που σημαίνει νεφοσκεπής, σκοτεινιασμένος. Συλλαμβάνει τη λεία του ανοίγοντας απότομα το τεράστιο στόμα του ρουφώντας μια ποσότητα νερού και δημιουργώντας έτσι μία δίνη. Η δίνη αυτή οδηγεί την τροφή του προς αυτόν και ταχύτατα την αιχμαλωτίζει με τις πολλαπλές σειρές μικρών και μυτερών δοντιών. Έτσι πήρε και το σημερινό του όνομα : «ροφώ» - «ρουφάω» - «ροφός».

ΠΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΖΕΥΓΑΡΙ !!!

Όπως είπε κι ένας σοφός :

"Η θάλασσα δεν πνίγει. Εμείς πνιγόμαστε σ΄αυτή"

Αν πας για απαιτητικό υποβρύχιο κυνήγι μονάχος, οι πιθανότητες ενός επικίνδυνου περιστατικού είναι αυξημένες...

Γι΄αυτό βρες κάποιον με τις ίδιες δυνατότητες με σένα και απολαύστε το υπέροχο χόμπι μας....