Ψαροτούφεκο στην Costa Rica

Ψάρεμα στις Μπαχάμες με σφενδόνα Χαβάης...

Ένα ταξίδι με τους θρύλους του ψαροτούφεκου

Το κυνήγι του τόνου στη Χαβάη

Χειμωνιάτικα ψαρέματα

Με τα φιλαράκια....

Λαβρακοτσίπουρα και χταπόδια από το Νίκο

Η καινούργια παρέα έχει δέσει καλά. Ο Νίκος κι ο Μανώλης είναι καλοί φίλοι και άρρωστοι με τη θάλασσα. Είμαι σίγουρος πως φέτος θα είναι ένας όμορφος ψαρευτικά χειμώνας με μπόλικες ρηχές κι όχι μόνο εκπλήξεις.

Ελεύθερη κατάδυση και ψαροτούφεκο - μια πρώτη γνωριμία

Πάντα αισθανόμουν τυχερός που ζω σ΄ αυτή τη πανέμορφη χώρα! Με ένα καταπληκτικό φυσικό περιβάλλον, με την απίστευτη ποικιλία εικόνων και αισθήσεων. Με ατέλειωτα χιλιόμετρα δαντελωτών ακτών και ένα σωρό νησιά μικρά και μεγάλα φυτεμένα στο μπλε να συνθέτουν μια εικόνα που στα μάτια των ξένων φαντάζει σαν προορισμός!
Όταν ανακάλυψα την Ελλάδα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, αισθάνθηκα τυχερότερος. Ως ελεύθερη κατάδυση ορίζεται κάθε υποβρύχια δραστηριότητα που γίνεται κρατώντας την αναπνοή μας και όχι με τη βοήθεια αυτόνομης αναπνευστικής συσκευής ( μπουκάλα ) .Τοποθετώντας κάποιος μια μάσκα στο πρόσωπό του μπορεί να ανοίξει τις «πόρτες» του βυθού και να δει εικόνες πρωτόγνωρης ομορφιάς. Τη φύση σε όλο της το μεγαλείο! ...................................................................

Ψαροτούφεκο σε άλλες πατρίδες

Κυνηγετικό ένστικτο και απομυθοποίηση

Αντί προλόγου

Γράφοντας τις αράδες που θα διαβάσετε παρακάτω, το ζητούμενο για μένα ήταν να μπω σε μια συλλογιστική διαδικασία σε θέματα που πιθανά άπτονται του μεταφυσικού, να εκτεθώ δημόσια και να βγω αλώβητος μετά την έκθεση αυτή! Και λέγοντας υπερφυσικό ή μεταφυσικό είναι πολύ πιθανό να αναφερόμαστε σε κάτι ή καλύτερα σε ότι δε μπορεί να αναλυθεί ικανοποιητικά, να τεκμηριωθεί και τέλος να δοθεί μια επιστημονική εξήγηση που να μπορεί να καλύψει κάθε βασικό ερώτημα που τυχόν προκύπτει για αυτό.

Δε θα μπορούσα να διαφωνήσω πως κάποιοι διαθέτουν νοητικές ή άλλες δεξιότητες που ξεφεύγουν από αυτά που μπορούν οι πολλοί να κάνουν και ακόμα περισσότερο να εξηγήσουν στην καθημερινή τους ζωή. Μέχρι όμως να εξηγηθούν,..............

Η γοητεία των ρηχών νερών....

Το βάθος δεν επέτρεπε την ξεκάθαρη επισκόπηση του βυθού από την επιφάνεια, έτσι αποφασίσαμε με το ζευγάρι μου να ψαρέψουμε με τη μέθοδο του πλαναρίσματος. Δηλαδή κατάδυση μέχρι το σημείο που η ορατότητα ήταν ικανοποιητική και μετά υποβρύχια πορεία μέχρι να ανακαλύψουμε κάποιο αξιοπρεπές θήραμα και να ασχοληθούμε μαζί του.

Το μέρος που ψαρεύαμε επρόκειτο για ένα μεσοπέλαγο κομμάτι που μετά την ισοβαθή ξέρα των -20 περίπου μέτρων έπεφτε πλάγια αρκετά απότομα και τα νερά λίγα μέτρα πιο μέσα μαύριζαν.
Κατά τη διάρκεια ενός πλαναρίσματος εντόπισα τη μεγάλη πίγγα να μου δείχνει μεγαλόπρεπα το σώμα της από το πλάι, αιωρούμενη 2 μέτρα πάνω από τα τεράστια βράχια στο χείλος του τελειώματος της ισοβαθούς. Η απόσταση που μας χώριζε ήταν μεγάλη, έτσι χωρίς δεύτερη σκέψη πόντισα το αποσπώμενο βαρίδι στο σημείο που βρισκόμουν προκειμένου να το έχω σαν σημείο αναφοράς για τη θέση του ψαριού και αναδύθηκα όσο πιο ήρεμα μπορούσα.

Ο κόσμος των ροφών

Ο κόσμος των ροφών

«Τα παρακάτω μπορούν να αποτελέσουν μια θεωρητική βάση για το νέο απνεϊστα ψαροκυνηγό . Ίσως να συμπληρώσουν και τη γνώση κάποιου προχωρημένου. Όμως η πραγματική μάθηση βρίσκεται στην ίδια τη θάλασσα , στις ώρες βυθού και στη συχνότητα συναντήσεων και επιχείρησης σύλληψης ροφών».

Το ψάρι
Ο ροφός ανήκει στις σερρανίδες (βλάχος , στήρα, πίγγα, σφυρίδα κ.λ.π.) αλλά για τον ψαροτουφεκά είναι το αντιπροσωπευτικότερο του είδους αφού αποτελεί το πιο συνηθισμένο θήραμα μεταξύ των συγγενών του. Το χρώμα των μεγάλων ατόμων σε νορμάλ συνθήκες είναι σκούρο καφέ ενώ στα μικρά και μεσαία μεγέθη το σώμα τους διακοσμείται και από κίτρινες κηλίδες . Έχει την ικανότητα να παραλλάσσει το χρώμα του με αυτό του περιβάλλοντος , ιδιαίτερα όταν χωνεύει και όταν καρτερεύει ακουμπισμένος στο βυθό. Εμείς το αποκαλούμε μαύρο όχι άδικα αφού η πρώτη εντύπωση που μας δίνει στο βυθό είναι αυτή. Εξάλλου και η επιστημονική του ονομασία είναι επινέφελος που σημαίνει νεφοσκεπής, σκοτεινιασμένος. Συλλαμβάνει τη λεία του ανοίγοντας απότομα το τεράστιο στόμα του ρουφώντας μια ποσότητα νερού και δημιουργώντας έτσι μία δίνη. Η δίνη αυτή οδηγεί την τροφή του προς αυτόν και ταχύτατα την αιχμαλωτίζει με τις πολλαπλές σειρές μικρών και μυτερών δοντιών. Έτσι πήρε και το σημερινό του όνομα : «ροφώ» - «ρουφάω» - «ροφός».

Λούτσοι στα κάρβουνα

Τα δικά μας μπαρακούντα....

Ο Λούτσος είναι ένα άπαχο ψάρι με ντελικάτη γεύση από μόνο του, έτσι δε θέλει και πολλά πρόσθετα κατά το ψήσιμο και κατά την κατανάλωσή του.

Πάμε λοιπόν!

Αφού καθαρίσουμε πολύ προσεκτικά τα λέπια (όπως κάνουμε με όλα τα ψάρια) χαράζουμε βαθιά την κοιλιά μέχρι τη ραχοκοκκαλιά του. Βγάζουμε τα εντόσθια και με ένα κομάτι καθαρού υφάσματος καθαρίζουμε το αίμα επιμελώς μέχρι να ασπρίσει τελείως εσωτερικά. Αυτό γιατί το αίμα που τυχόν μείνει κλέβει αρκετά από τη γεύση του λούτσου.

Ξεπλένουμε επιμελώς και τα αφήνουμε να στραγγίξουν από τα νερά, ή αν βιαζόμαστε αρκετά το κάνουμε με ένα άλλο καθαρό πανάκι και αφήνουμε τα ψάρια με ένα ελαφρύ νώτισμα ίσα για να κρατήσουν το αλάτι επάνω τους.

Αλατίζουμε (πάντα με ημίχονδρο φυσικό αλάτι) και τα αφήνουμε 20 λεπτά. Ξεπλένουμε, στραγγίζουμε τα αλείφουμε με ελαιόλαδο και τα οδηγούμε στη σχάρα. Προσπαθούμε να ψήσουμε ψηλά και τα γυρίζουμε τακτικά έτσι ώστε να μη χάσουν τα υγρά τους.

Προσθέτουμε λίγη ρίγανη, και όταν ροδίσουν τα κατεβάζουμε και τα σερβίρουμε αμέσως.

Ο ορισμός του μοντέρνου ψαροκυνηγού κατ' εμέ...

Ο υποβρύχιος κυνηγός κατάφερε να αποτελέσει κρίκο στην υποθαλάσσια ζωή (μάλλον στο θάνατο) μόνο εδώ και λίγες δεκαετίες.

Ο άνθρωπος σαν ον της υπερβολής, δεν θα μπορούσε και εδώ να μη βάλει με άσχημο τρόπο το χεράκι του. Έτσι εκμεταλλευόμενος στο έπακρο την τεχνολογία άρχισε να κάνει εκατόμβες ψαριών. Οι εικόνες από βάρκες γεμάτες με ανυποψίαστα θηράματα κάθε είδους και μεγέθους, πρόσφεραν αίγλη στους θύτες, έχοντας στο πλευρό τους αυλικούς που έμαθαν να επικροτούν το «περισσότερο» και όχι το ποιοτικότερο. Ο ειδικός τύπος από τη μεριά του με αυτά έβλεπε ότι πουλούσε κι αυτά προωθούσε.

Όμως στις μέρες μας η αναπόφευκτη τραγική μείωση των ιχθυαποθεμάτων στην ρηχή παράκτια ζώνη, ανάγκασε κάποιους ψαροκυνηγούς να αναθεωρήσουν πολλά πράγματα πάνω στο κυνήγι τους.
Θέλοντας να καταθέσω την ταπεινή μου άποψη στο ηθικό μέρος του «μοντέρνου» θα έλεγα πως μοντέρνος ψαροκυνηγός είναι αυτός που :

ΨΑΡΟΤΟΥΦΕΚΟ………ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ

Γράφουν οι Κώστας Ανδρεόπουλος και Χρήστος Παπαναστασίου


Αποφάσισες λοιπόν να εισέλθεις στον κόσμο των ψαροκυνηγών!!

Η θάλασσα πάντα σε έλκυε, πιθανόν κάποιοι φίλοι σου ή ένας στενός συγγενής να ασχολείται με το υποβρύχιο ψάρεμα και να σου έχει μεταδώσει τη φλόγα. Αν ισχύει το δεύτερο, θα έχεις και το πλεονέκτημα να χρησιμοποιήσεις κάποια βασικά κομμάτια εξοπλισμού που διατηρούν μια συναισθηματική γοητεία! Όμως τίποτα δε συγκρίνεται με το συναίσθημα και την ελάχιστη αγωνία όταν μπαίνεις σε ένα κατάστημα ειδών υποβρύχιας αλιείας για να διαλέξεις ή να αγοράσεις επιτέλους «εκείνη τη στολή στη βιτρίνα»!

Ιούνιος στο Ιόνιο

Ο μήνας που διανύουμε, μαζί με τον Σεπτέμβρη και Οκτώβρη, ψαρευτικά είναι από τους καλύτερους του χρόνου.
Το πρώτο Σ/Κ μετά την απαγόρευση δεν κατάφερα να βρεθώ στη θάλασσα, αλλά αυτό δεν θα το έχανα με τίποτα. Σάββατο πρωί λοιπόν σε μια περιοχή τελείως κοφτή. Το θερμοκλινές ήταν στη ζώνη των 12 – 13 μέτρων. Βρήκα ένα υπέροχο πόστο και ξεκίνησα τα καρτέρια παρέα με το «ψιλό» που βρισκόταν στο ίδιο βάθος. Αλλά άδικα. Τα μικρόψαρα παρέμεναν εντελώς ήσυχα μη δίνοντας μου καμία ελπίδα πως εκεί γύρω κυνηγούν τα πελαγίσια. Μετά από λίγη ώρα άρχισα να βαριέμαι και παράτησα την ιδέα του καρτεριού. Κάποιες βαθιές βουτιές μου χάρισαν ωραίες εικόνες από σαργούς, στήρες και μάλλον από μία σφυρίδα, όμως τα βάθη που έπαιζαν τα ψάρια ήταν υπερβολικά μεγάλα.

Αλλαγή λοιπόν σε ένα ομαλά βαθυνόμενο τόπο, ήπιας διαμόρφωσης αλλά με κατά τόπους εντυπωσιακές βραχώδεις εξάρσεις. Αρκετοί σαργοί και σηκιοί........

Το ψάρεμα ενός μεγάλου......

Πάντα θεωρούσα τον Οκτώβρη ένα από τους καλύτερους ψαρευτικούς μήνες κι αυτό γιατί μετά τους θορύβους των σκαφών αναψυχής και των κολυμβητών του θέρους, οι παραλίες ησυχάζουν και η υποβρύχια ζωή αποκτά κάποια ζωντάνια. Μεγάλοι ροφοί ανεβαίνουν σε ρηχότερα νερά για τις φθινοπωρινές τους διακοπές και εύκολα καταλαβαίνει κάποιος ότι προέρχονται από τα βαθιά εξαιτίας του πολύ μαύρου χρώματος τους.......

Η σεμπριά με τους ροφούς.... Μιά παλιά καλή συμφωνία

Σεμπριά (εκ της σλάβικης λέξης sebru) = συνεταιρισμός, συμφωνία
Σέμπρος = Συνέταιρος

Την Κυριακή το πρωί αφού βολεύτηκε η οικογένεια στην παραλία, πήρα το δικό μου υποβρύχιο δρόμο προς τα μέρη του Βρασίδα………

Ο Βρασίδας είναι ένας τεράστιος ροφός στη μέση του πουθενά, με τον οποίο γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια. Είναι τακτικός καλοκαιρινός παραθεριστής αφού έρχεται στο θαλάμι του κάθε Απρίλη και αναχωρεί τέλη Οκτώβρη........

Όταν οι μαύροι γίγαντες βραχώσουν.....

Στους φίλους που έφυγαν....

Όταν συμβαίνει να βραχώνει ένα μαύρο ψάρι το μόνο σίγουρο είναι πως κάτι δεν έχουμε κάνει καλά. Μπορεί να δηλώνει αδυναμία εξοπλισμού, απειρία, απερισκεψία, κακή εκτίμηση της απόστασης βολής και ενίοτε του μεγέθους του θηράματος, βιασύνη προκειμένου να κατακτήσουμε το τρόπαιο που θα μας κατατάξει (νομίζουμε) μεταξύ των μεγάλων (νομίζουν) του χώρου.

Η αλήθεια είναι πως το βράχωμα δε θα πρέπει να συμβαίνει ποτέ! Δυστυχώς όμως κάποιες φορές θα συμβεί. Τότε λοιπόν θα πρέπει να γνωρίζουμε κάποια πράγματα που θα μας βοηθήσουν να έχουμε ένα καλό τελικό αποτέλεσμα και για το ψάρι αλλά περισσότερο για μας, επιστρέφοντας τον εαυτό μας σώο και αβλαβή εκεί που οι δικοί μας περιμένουν να επιστρέψουμε........

Ο κόσμος των σηκιών

Το ψάρι

Sciaena umbra ο κοινός μας σηκιός ή παντελής, ή οσκιός, ή απόσκι. Λανθασμένα αναφέρεται σαν μυλοκόπι, αφού αυτό πρόκειται για στενό συγγενή του, με αρκετές ομοιότητες αλλά με πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις και με μεγάλη σπανιότητα .

Η κοινή του ονομασία είναι πιθανό να προέρχεται από την αρχαία Ελληνική λέξη «σκαιός» αλλά όχι με την ευρύτερη έννοια του «σκοτεινός», αλλά εκείνου που αρέσκεται να συχνάζει στα σκαιώδη μέρη (σκοτεινά - υποφωτισμένα).

Όντως τις συννεφιασμένες ημέρες είναι πιθανότερη η κυκλοφορία...........

Ο κόσμος των σαργών

Ο κοινός σαργός παραμένει ακόμα και στις μέρες μας ένα από τα είδη σε επάρκεια, ίσως εξαιτίας της μεγάλης προσαρμοστικότητας που δείχνει να διαθέτει σε κάθε είδους βυθό, του αρκετά υψηλού δείκτη νοημοσύνης, αλλά και του μεταναστευτικού χαρακτήρα που εμφανίζει κάποιες περιόδους του χρόνου. Η αριθμητική του υπεροχή απέναντι στα άλλα άσπρα, η μεγάλη θηρευτική του αξία, η νοστιμιά του, αλλά και η καταξίωση μέσα στον κύκλο των ψαροκυνηγών, εκείνων που επιτυγχάνουν τακτικά καλές ψαριές με σαργούς, τον έχει καταστήσει ένα αξιοζήλευτο θήραμα και το κυνήγι του έχει αποκτήσει το δικό του πολυάριθμο fun, που ολοένα και μεγαλώνει.

Το σαργό μπορούμε να τον συναντήσουμε παντού..............