Απόφαση «οξυγόνο» για τα θαλάσσια οικοσυστήματα

 

Προϋπόθεση στην αλιεία με μηχανότρατα

Έπειτα από τρία και πλέον χρόνια προσπαθειών και πιέσεων από το «Αρχιπέλαγος», αλιευτικούς και περιβαλλοντικούς φορείς καθώς και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έγινε επιτέλους το πρώτο βήμα για τον περιορισμό της καταστροφής των ελληνικών θαλασσών με τη θεσμοθέτηση της αλιείας με μηχανότρατα, σε ελάχιστη απόσταση 1,5 ναυτικό μίλι από τη στεριά, αντί του ενός που ίσχυε μέχρι πρόσφατα.

Η νέα απόφαση που υπογράφτηκε από τον κ. Παμπούκη (ΦΕΚ Β΄1884/25/08/2011) εναρμονίζει ουσιαστικά την ελληνική νομοθεσία με τον Ε.Κ. 1967/2006, σε ό,τι αφορά την ελάχιστη απόσταση αλιείας της μηχανότρατας από την ακτή (1,5 ναυτικό μίλι).....................................................

«Μην τρώτε σούπα από πτερύγια καρχαρία»

Ο μεγιστάνας Ρίτσαρντ Μπράνσον «φλερτάρει» και πάλι με τις κάμερες και τη δημοσιότητα, ενώνοντας αυτή τη φορά τις δυνάμεις του με το «συνταξιούχο» - εδώ και λίγους μήνες - αστέρα του NBA Γιάο Μινγκ, στο πλαίσιο παγκόσμιας εκστρατείας κατά της κατανάλωσης σούπας από πτερύγια καρχαρία.

Η επιλογή του Κινέζου Γιάο δεν είναι τυχαία: Κάθε χρόνο, 73 εκατομμύρια καρχαρίες υπολογίζεται ότι

Διαλέξτε σωστά το ψάρι σας, βοηθήστε τις θάλασσες της Ευρώπης

NAFTEMPORIKI.GR

Πώς διαλέγετε τα ψάρια που καταλήγουν στο πιάτο σας; Ρωτάτε από πού προέρχονται και πώς αλιεύονται; Ελέγχετε εάν έχουν το σωστό μέγεθος; Γνωρίζετε ποια είναι απειλούμενα και ποια υπάρχουν σε αφθονία;

Πώς διαλέγετε τα ψάρια που καταλήγουν στο πιάτο σας; Ρωτάτε από πού προέρχονται και πώς αλιεύονται; Ελέγχετε εάν έχουν το σωστό μέγεθος; Γνωρίζετε ποια είναι απειλούμενα και ποια υπάρχουν σε αφθονία; Οι απαντήσεις σε αυτές τις απλές - και εύλογες- ερωτήσεις θα βοηθούσαν

Ελεύθερη κατάδυση και ψαροτούφεκο - μια πρώτη γνωριμία

Πάντα αισθανόμουν τυχερός που ζω σ΄ αυτή τη πανέμορφη χώρα! Με ένα καταπληκτικό φυσικό περιβάλλον, με την απίστευτη ποικιλία εικόνων και αισθήσεων. Με ατέλειωτα χιλιόμετρα δαντελωτών ακτών και ένα σωρό νησιά μικρά και μεγάλα φυτεμένα στο μπλε να συνθέτουν μια εικόνα που στα μάτια των ξένων φαντάζει σαν προορισμός!
Όταν ανακάλυψα την Ελλάδα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, αισθάνθηκα τυχερότερος. Ως ελεύθερη κατάδυση ορίζεται κάθε υποβρύχια δραστηριότητα που γίνεται κρατώντας την αναπνοή μας και όχι με τη βοήθεια αυτόνομης αναπνευστικής συσκευής ( μπουκάλα ) .Τοποθετώντας κάποιος μια μάσκα στο πρόσωπό του μπορεί να ανοίξει τις «πόρτες» του βυθού και να δει εικόνες πρωτόγνωρης ομορφιάς. Τη φύση σε όλο της το μεγαλείο! ...................................................................

Συγκάλυψη δυναμιτιστών

Το «Αρχιπέλαγος» καταγγέλλει προσπάθεια συγκάλυψης των« μπουρλοτιέρηδων του Αιγαίου»

Το περιστατικό με τον σοβαρό τραυματισμό επαγγελματία ψαρά κατά τη χρήση δυναμίτιδας στις 19 Αυγούστου στα Κουφονήσια, που αποκάλυψε και δημοσίευσε το «Αρχιπέλαγος», έχει θορυβήσει το κύκλωμα που λυμαίνεται επί χρόνια τα ιχθυαποθέματα με παράνομες και καταστροφικές μεθόδους, αναφέρει το Ινστιτούτο σε ανακοίνωσή του.

«Τα τελευταία εικοσιτετράωρα επιχειρείται από μειοψηφία της τοπικής κοινωνίας να παρουσιαστεί το γεγονός ως ατύχημα άσχετο με τη χρήση δυναμίτιδας και να απλωθεί ένα πέπλο συμπόνιας προς τον τραυματία βιοπαλαιστή ψαρά. Ωστόσο, η αλήθεια πόρρω απέχει από τους παραπάνω ισχυρισμούς, γεγονός που το γνωρίζει πολύ καλά η τοπική κοινωνία και οι επαγγελματίες αλιείς της ευρύτερης περιοχής που επιλέγουν να αλιεύουν με νόμιμες μεθόδους....................................

Πλεονεξία.....

Κλέβοντας από τους φτωχούς - ΕΞΑΝΤΑΣ

Επιβλητικό υποβρύχιο σπήλαιο

Του έχουν προσδώσει την ονομασία «Καθεδρικός Ναός»

Η 25χρονη φωτογράφος, Liz Rogers, καταδύθηκε στα νερά της ακτής Ασβεστόλιθος στην Βόρειο Αυστραλία, για να εξερευνήσει το σύστημα σπηλαίων Piccaninnie Ponds...........

Μουσείο ενάλιων αρχαιοτήτων στο Πειραιά

Ελληνικές αρχαιότητες σε 6.500 τ.μ.

Δύο χιλιάδες αρχαιολογικά ευρήματα, αντίγραφα από εμβληματικά αντικείμενα των αρχαίων χρόνων, εικαστικές εγκαταστάσεις σύγχρονων καλλιτεχνών με θέμα τη στενή και διαχρονική σχέση του Έλληνα με τη θάλασσα. Αυτά είναι μερικά εκθέματα από τα οποία περιλαμβάνει η μουσειολογική προμελέτη για το νέο Μουσείου Ενάλιων Αρχαιοτήτων στο κτήριο του «ΣΙΛΟ», στην «Πολιτιστική Ακτή Πειραιώς» που ενέκρινε χθες το Συμβούλιο Μουσείων, του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού..........

Το μέλλον των ψαριών.......

Τα παιδιά μας θα βλέπουν τα ψάρια μόνο σε φωτογραφίες…

«Αν συνεχίσουμε έτσι, τα παιδιά μας θα βλέπουν στο μέλλον τα ψάρια μόνο στις φωτογραφίες…». Η επίτροπος Θαλασσίων Υποθέσεων και Αλιείας Μαρία Δαμανάκη ήταν ξεκάθαρη χθες στις Βρυξέλλες όταν παρουσίαζε τις προτάσεις της για τη μεταρρύθμιση της αλιευτικής πολιτικής στην Ε.Ε. που θα ισχύσει από το 2013....................

Το μεγαλείο και η φρίκη του Ωκεανού

Το μεγαλείο και η φρίκη του ωκεανού by tvxorissinora

Το πάστωμα των ψαριών

Το πάστωμα, είναι μία από τις παλαιότερες μεθόδους συντήρησης τροφίμων, είναι μια τέχνη, μια επιστήμη. Η διαδικασία του παστώματος ψαριών επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες, το μέγεθος και τα είδη των ψαριών και την ποιότητα του αλατιού που χρησιμοποιείτε, για το λόγο αυτό, η εμπειρία είναι απαραίτητη για την προσαρμογή στη διαδικασία που περιγράφεται εδώ για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Ξεκινήστε με αλάτισμα μικρών και πολλών διαφορετικών ποικιλιών ψαριών. Με το αλάτισμα μικρών ποσοτήτων  ψαριών, θα μάθετε πόσος χρόνος απαιτείται για κάθε βήμα. Τα παστά ψάρια, εάν είναι κατάλληλα συσκευασμένα για να  προστατευτούν από την υπερβολική υγρασία, δεν θα χαλάσουν.

Ποιότητα και καθαριότητα.  Ιδιαίτερη σημασία έχουν:
1. η ποιότητα των ψαριών που θα παστωθούν πρέπει να  είναι άριστης ποιότητας.

Ψαροτούφεκο σε άλλες πατρίδες

Μια απλή συνταγή για Γυαλιστερές

Αναζητήστε τις γυαλιστερές του μήνες του χρόνου που δεν περιέχουν το γράμμα "ρ".

Μας απομένουν δηλαδή οι Μάιος, Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος. Δεν ξέρω ποιος σοφός το σκέφτηκε, αλλά οι ποσότητες οστράκων που καταναλώνονται την Καθαροδευτέρα είναι πραγματικά τεράστιες। Επίσης στα τσιπουράδικα της Β. Ελλάδας δε θα σου λείψει ποτέ το όστρακο με το ουζάκι σου.

Μέσα από τις πολλές συνταγές που κυκλοφορούν παραθέτω και τη δική μου :

Χωρίς ανάσα.......

Κυνηγετικό ένστικτο και απομυθοποίηση

Αντί προλόγου

Γράφοντας τις αράδες που θα διαβάσετε παρακάτω, το ζητούμενο για μένα ήταν να μπω σε μια συλλογιστική διαδικασία σε θέματα που πιθανά άπτονται του μεταφυσικού, να εκτεθώ δημόσια και να βγω αλώβητος μετά την έκθεση αυτή! Και λέγοντας υπερφυσικό ή μεταφυσικό είναι πολύ πιθανό να αναφερόμαστε σε κάτι ή καλύτερα σε ότι δε μπορεί να αναλυθεί ικανοποιητικά, να τεκμηριωθεί και τέλος να δοθεί μια επιστημονική εξήγηση που να μπορεί να καλύψει κάθε βασικό ερώτημα που τυχόν προκύπτει για αυτό.

Δε θα μπορούσα να διαφωνήσω πως κάποιοι διαθέτουν νοητικές ή άλλες δεξιότητες που ξεφεύγουν από αυτά που μπορούν οι πολλοί να κάνουν και ακόμα περισσότερο να εξηγήσουν στην καθημερινή τους ζωή. Μέχρι όμως να εξηγηθούν,..............

Η γοητεία των ρηχών νερών....

Το βάθος δεν επέτρεπε την ξεκάθαρη επισκόπηση του βυθού από την επιφάνεια, έτσι αποφασίσαμε με το ζευγάρι μου να ψαρέψουμε με τη μέθοδο του πλαναρίσματος. Δηλαδή κατάδυση μέχρι το σημείο που η ορατότητα ήταν ικανοποιητική και μετά υποβρύχια πορεία μέχρι να ανακαλύψουμε κάποιο αξιοπρεπές θήραμα και να ασχοληθούμε μαζί του.

Το μέρος που ψαρεύαμε επρόκειτο για ένα μεσοπέλαγο κομμάτι που μετά την ισοβαθή ξέρα των -20 περίπου μέτρων έπεφτε πλάγια αρκετά απότομα και τα νερά λίγα μέτρα πιο μέσα μαύριζαν.
Κατά τη διάρκεια ενός πλαναρίσματος εντόπισα τη μεγάλη πίγγα να μου δείχνει μεγαλόπρεπα το σώμα της από το πλάι, αιωρούμενη 2 μέτρα πάνω από τα τεράστια βράχια στο χείλος του τελειώματος της ισοβαθούς. Η απόσταση που μας χώριζε ήταν μεγάλη, έτσι χωρίς δεύτερη σκέψη πόντισα το αποσπώμενο βαρίδι στο σημείο που βρισκόμουν προκειμένου να το έχω σαν σημείο αναφοράς για τη θέση του ψαριού και αναδύθηκα όσο πιο ήρεμα μπορούσα.

Ο κόσμος των ροφών

Ο κόσμος των ροφών

«Τα παρακάτω μπορούν να αποτελέσουν μια θεωρητική βάση για το νέο απνεϊστα ψαροκυνηγό . Ίσως να συμπληρώσουν και τη γνώση κάποιου προχωρημένου. Όμως η πραγματική μάθηση βρίσκεται στην ίδια τη θάλασσα , στις ώρες βυθού και στη συχνότητα συναντήσεων και επιχείρησης σύλληψης ροφών».

Το ψάρι
Ο ροφός ανήκει στις σερρανίδες (βλάχος , στήρα, πίγγα, σφυρίδα κ.λ.π.) αλλά για τον ψαροτουφεκά είναι το αντιπροσωπευτικότερο του είδους αφού αποτελεί το πιο συνηθισμένο θήραμα μεταξύ των συγγενών του. Το χρώμα των μεγάλων ατόμων σε νορμάλ συνθήκες είναι σκούρο καφέ ενώ στα μικρά και μεσαία μεγέθη το σώμα τους διακοσμείται και από κίτρινες κηλίδες . Έχει την ικανότητα να παραλλάσσει το χρώμα του με αυτό του περιβάλλοντος , ιδιαίτερα όταν χωνεύει και όταν καρτερεύει ακουμπισμένος στο βυθό. Εμείς το αποκαλούμε μαύρο όχι άδικα αφού η πρώτη εντύπωση που μας δίνει στο βυθό είναι αυτή. Εξάλλου και η επιστημονική του ονομασία είναι επινέφελος που σημαίνει νεφοσκεπής, σκοτεινιασμένος. Συλλαμβάνει τη λεία του ανοίγοντας απότομα το τεράστιο στόμα του ρουφώντας μια ποσότητα νερού και δημιουργώντας έτσι μία δίνη. Η δίνη αυτή οδηγεί την τροφή του προς αυτόν και ταχύτατα την αιχμαλωτίζει με τις πολλαπλές σειρές μικρών και μυτερών δοντιών. Έτσι πήρε και το σημερινό του όνομα : «ροφώ» - «ρουφάω» - «ροφός».

Λούτσοι στα κάρβουνα

Τα δικά μας μπαρακούντα....

Ο Λούτσος είναι ένα άπαχο ψάρι με ντελικάτη γεύση από μόνο του, έτσι δε θέλει και πολλά πρόσθετα κατά το ψήσιμο και κατά την κατανάλωσή του.

Πάμε λοιπόν!

Αφού καθαρίσουμε πολύ προσεκτικά τα λέπια (όπως κάνουμε με όλα τα ψάρια) χαράζουμε βαθιά την κοιλιά μέχρι τη ραχοκοκκαλιά του. Βγάζουμε τα εντόσθια και με ένα κομάτι καθαρού υφάσματος καθαρίζουμε το αίμα επιμελώς μέχρι να ασπρίσει τελείως εσωτερικά. Αυτό γιατί το αίμα που τυχόν μείνει κλέβει αρκετά από τη γεύση του λούτσου.

Ξεπλένουμε επιμελώς και τα αφήνουμε να στραγγίξουν από τα νερά, ή αν βιαζόμαστε αρκετά το κάνουμε με ένα άλλο καθαρό πανάκι και αφήνουμε τα ψάρια με ένα ελαφρύ νώτισμα ίσα για να κρατήσουν το αλάτι επάνω τους.

Αλατίζουμε (πάντα με ημίχονδρο φυσικό αλάτι) και τα αφήνουμε 20 λεπτά. Ξεπλένουμε, στραγγίζουμε τα αλείφουμε με ελαιόλαδο και τα οδηγούμε στη σχάρα. Προσπαθούμε να ψήσουμε ψηλά και τα γυρίζουμε τακτικά έτσι ώστε να μη χάσουν τα υγρά τους.

Προσθέτουμε λίγη ρίγανη, και όταν ροδίσουν τα κατεβάζουμε και τα σερβίρουμε αμέσως.

Ο ορισμός του μοντέρνου ψαροκυνηγού κατ' εμέ...

Ο υποβρύχιος κυνηγός κατάφερε να αποτελέσει κρίκο στην υποθαλάσσια ζωή (μάλλον στο θάνατο) μόνο εδώ και λίγες δεκαετίες.

Ο άνθρωπος σαν ον της υπερβολής, δεν θα μπορούσε και εδώ να μη βάλει με άσχημο τρόπο το χεράκι του. Έτσι εκμεταλλευόμενος στο έπακρο την τεχνολογία άρχισε να κάνει εκατόμβες ψαριών. Οι εικόνες από βάρκες γεμάτες με ανυποψίαστα θηράματα κάθε είδους και μεγέθους, πρόσφεραν αίγλη στους θύτες, έχοντας στο πλευρό τους αυλικούς που έμαθαν να επικροτούν το «περισσότερο» και όχι το ποιοτικότερο. Ο ειδικός τύπος από τη μεριά του με αυτά έβλεπε ότι πουλούσε κι αυτά προωθούσε.

Όμως στις μέρες μας η αναπόφευκτη τραγική μείωση των ιχθυαποθεμάτων στην ρηχή παράκτια ζώνη, ανάγκασε κάποιους ψαροκυνηγούς να αναθεωρήσουν πολλά πράγματα πάνω στο κυνήγι τους.
Θέλοντας να καταθέσω την ταπεινή μου άποψη στο ηθικό μέρος του «μοντέρνου» θα έλεγα πως μοντέρνος ψαροκυνηγός είναι αυτός που :

Η υποβρύχια πορεία μου.....

Καλοκαίρι 1968. Η οικογένεια επιτέλους κατέβηκε από τα χωριουδάκια της ορεινής Ναυπακτίας, όπου οι γονείς υπηρετούσαν σαν δημόσιοι υπάλληλοι με νέο προορισμό την Πάτρα. Νέοι φίλοι, νέες εικόνες ,νέες προκλήσεις. Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις ήταν η θάλασσα. Εγώ ήμουν ήδη 7 χρονών αλλά από μπάνιο τίποτα. Μου αγόρασαν ένα σωσίβιο και μια τεράστια οβάλ μάσκα, η οποία δεν εφάρμοζε με καμία δύναμη στο πρόσωπο μου και έβαζε μεγάλες ποσότητες νερού από παντού.

Σύντομα εγκατέλειψα το σωσίβιο, όχι γιατί έμαθα να κολυμπάω αλλά γιατί με δυσκόλευε στις παρατηρήσεις του βυθού. Ένας κόσμος μαγικός. Ότι έβλεπες στη θάλασσα ήταν καινούργιο. Τα κοχύλια, τα καβούρια, οι σαλιάρες, οι αχινοί ήταν οι πρώτοι μου δάσκαλοι στον καινούργιο αυτό κόσμο, η μάσκα κολλημένη στα μούτρα μου και η παχουλή κοιλιά μου γδερνόταν στα χαλίκια της ακροθαλασσιάς …………..

……..17 χρονών πια και οι κόντρες με τους φίλους με είχαν κάνει δεινό κολυμβητή. Όχι μόνο στην κολύμβηση επιφανείας αλλά και στα μακροβούτια. Μετρούσα 20 μεγάλες απλωτές υποβρυχίως κι εκεί που έβγαινα φάνταζε πολύ μακριά. Ά! και με τα μάτια ανοιχτά ε; Στο τέλος των μακροβουτιών αυτών εκεί που η θάλασσα άρχιζε να βαθαίνει και το σιελ χρώμα της άρχιζε να γίνεται πιο σκούρο κοιτώντας το βυθό, ένοιωθα μια περίεργη έλξη. Δεν είμαι σίγουρος αλλά νομίζω πως η αίσθηση αυτή ήταν που με καλούσε για το επόμενο μακροβούτι, για την επόμενη βουτιά. Αγόρασα και μια μάσκα της προκοπής και να βουτιές και νέες ανακαλύψεις........

ΨΑΡΟΤΟΥΦΕΚΟ………ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ

Γράφουν οι Κώστας Ανδρεόπουλος και Χρήστος Παπαναστασίου


Αποφάσισες λοιπόν να εισέλθεις στον κόσμο των ψαροκυνηγών!!

Η θάλασσα πάντα σε έλκυε, πιθανόν κάποιοι φίλοι σου ή ένας στενός συγγενής να ασχολείται με το υποβρύχιο ψάρεμα και να σου έχει μεταδώσει τη φλόγα. Αν ισχύει το δεύτερο, θα έχεις και το πλεονέκτημα να χρησιμοποιήσεις κάποια βασικά κομμάτια εξοπλισμού που διατηρούν μια συναισθηματική γοητεία! Όμως τίποτα δε συγκρίνεται με το συναίσθημα και την ελάχιστη αγωνία όταν μπαίνεις σε ένα κατάστημα ειδών υποβρύχιας αλιείας για να διαλέξεις ή να αγοράσεις επιτέλους «εκείνη τη στολή στη βιτρίνα»!

Συνταγή για ροφό "σκορδάτο"

Ροφός σκορδάτος στα κάρβουνα :

Το τελείωμα ενός ψαρέματος είναι το τραπέζι με τους φίλους που συμμετείχαν σε αυτό. Το μέγεθος του συλληφθέντος ροφού επιτρέπει το ψήσιμο στα κάρβουνα. Για κάποιους που η γεύση του ροφού δεν τους είναι ιδιαίτερα λεπτή προτείνω :

Ιούνιος στο Ιόνιο

Ο μήνας που διανύουμε, μαζί με τον Σεπτέμβρη και Οκτώβρη, ψαρευτικά είναι από τους καλύτερους του χρόνου.
Το πρώτο Σ/Κ μετά την απαγόρευση δεν κατάφερα να βρεθώ στη θάλασσα, αλλά αυτό δεν θα το έχανα με τίποτα. Σάββατο πρωί λοιπόν σε μια περιοχή τελείως κοφτή. Το θερμοκλινές ήταν στη ζώνη των 12 – 13 μέτρων. Βρήκα ένα υπέροχο πόστο και ξεκίνησα τα καρτέρια παρέα με το «ψιλό» που βρισκόταν στο ίδιο βάθος. Αλλά άδικα. Τα μικρόψαρα παρέμεναν εντελώς ήσυχα μη δίνοντας μου καμία ελπίδα πως εκεί γύρω κυνηγούν τα πελαγίσια. Μετά από λίγη ώρα άρχισα να βαριέμαι και παράτησα την ιδέα του καρτεριού. Κάποιες βαθιές βουτιές μου χάρισαν ωραίες εικόνες από σαργούς, στήρες και μάλλον από μία σφυρίδα, όμως τα βάθη που έπαιζαν τα ψάρια ήταν υπερβολικά μεγάλα.

Αλλαγή λοιπόν σε ένα ομαλά βαθυνόμενο τόπο, ήπιας διαμόρφωσης αλλά με κατά τόπους εντυπωσιακές βραχώδεις εξάρσεις. Αρκετοί σαργοί και σηκιοί........

Το ψάρεμα ενός μεγάλου......

Πάντα θεωρούσα τον Οκτώβρη ένα από τους καλύτερους ψαρευτικούς μήνες κι αυτό γιατί μετά τους θορύβους των σκαφών αναψυχής και των κολυμβητών του θέρους, οι παραλίες ησυχάζουν και η υποβρύχια ζωή αποκτά κάποια ζωντάνια. Μεγάλοι ροφοί ανεβαίνουν σε ρηχότερα νερά για τις φθινοπωρινές τους διακοπές και εύκολα καταλαβαίνει κάποιος ότι προέρχονται από τα βαθιά εξαιτίας του πολύ μαύρου χρώματος τους.......

Η σεμπριά με τους ροφούς.... Μιά παλιά καλή συμφωνία

Σεμπριά (εκ της σλάβικης λέξης sebru) = συνεταιρισμός, συμφωνία
Σέμπρος = Συνέταιρος

Την Κυριακή το πρωί αφού βολεύτηκε η οικογένεια στην παραλία, πήρα το δικό μου υποβρύχιο δρόμο προς τα μέρη του Βρασίδα………

Ο Βρασίδας είναι ένας τεράστιος ροφός στη μέση του πουθενά, με τον οποίο γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια. Είναι τακτικός καλοκαιρινός παραθεριστής αφού έρχεται στο θαλάμι του κάθε Απρίλη και αναχωρεί τέλη Οκτώβρη........

Όταν οι μαύροι γίγαντες βραχώσουν.....

Στους φίλους που έφυγαν....

Όταν συμβαίνει να βραχώνει ένα μαύρο ψάρι το μόνο σίγουρο είναι πως κάτι δεν έχουμε κάνει καλά. Μπορεί να δηλώνει αδυναμία εξοπλισμού, απειρία, απερισκεψία, κακή εκτίμηση της απόστασης βολής και ενίοτε του μεγέθους του θηράματος, βιασύνη προκειμένου να κατακτήσουμε το τρόπαιο που θα μας κατατάξει (νομίζουμε) μεταξύ των μεγάλων (νομίζουν) του χώρου.

Η αλήθεια είναι πως το βράχωμα δε θα πρέπει να συμβαίνει ποτέ! Δυστυχώς όμως κάποιες φορές θα συμβεί. Τότε λοιπόν θα πρέπει να γνωρίζουμε κάποια πράγματα που θα μας βοηθήσουν να έχουμε ένα καλό τελικό αποτέλεσμα και για το ψάρι αλλά περισσότερο για μας, επιστρέφοντας τον εαυτό μας σώο και αβλαβή εκεί που οι δικοί μας περιμένουν να επιστρέψουμε........

Ο κόσμος των σηκιών

Το ψάρι

Sciaena umbra ο κοινός μας σηκιός ή παντελής, ή οσκιός, ή απόσκι. Λανθασμένα αναφέρεται σαν μυλοκόπι, αφού αυτό πρόκειται για στενό συγγενή του, με αρκετές ομοιότητες αλλά με πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις και με μεγάλη σπανιότητα .

Η κοινή του ονομασία είναι πιθανό να προέρχεται από την αρχαία Ελληνική λέξη «σκαιός» αλλά όχι με την ευρύτερη έννοια του «σκοτεινός», αλλά εκείνου που αρέσκεται να συχνάζει στα σκαιώδη μέρη (σκοτεινά - υποφωτισμένα).

Όντως τις συννεφιασμένες ημέρες είναι πιθανότερη η κυκλοφορία...........

Ο κόσμος των σαργών

Ο κοινός σαργός παραμένει ακόμα και στις μέρες μας ένα από τα είδη σε επάρκεια, ίσως εξαιτίας της μεγάλης προσαρμοστικότητας που δείχνει να διαθέτει σε κάθε είδους βυθό, του αρκετά υψηλού δείκτη νοημοσύνης, αλλά και του μεταναστευτικού χαρακτήρα που εμφανίζει κάποιες περιόδους του χρόνου. Η αριθμητική του υπεροχή απέναντι στα άλλα άσπρα, η μεγάλη θηρευτική του αξία, η νοστιμιά του, αλλά και η καταξίωση μέσα στον κύκλο των ψαροκυνηγών, εκείνων που επιτυγχάνουν τακτικά καλές ψαριές με σαργούς, τον έχει καταστήσει ένα αξιοζήλευτο θήραμα και το κυνήγι του έχει αποκτήσει το δικό του πολυάριθμο fun, που ολοένα και μεγαλώνει.

Το σαργό μπορούμε να τον συναντήσουμε παντού..............